Όπως έδειξε, όσο πιο κοντά στις ακτές ζούσαν, τόσο πιθανότερο ήταν να αναφέρουν πως δεν αντιμετώπισαν κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα υγείας κατά το τελευταίο έτος.
Το εύρημα αυτό έμεινε αναλλοίωτο ακόμα και όταν οι ερευνητές έλαβαν υπ’ όψιν άλλους παράγοντες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την υγεία, όπως το φύλο, η ηλικία, η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση και το αν ζούσαν κοντά σε πάρκα ή στην ύπαιθρο.
Η διαφορά από την ζωή κοντά στη θάλασσα ήταν σχετικά μικρή. Περίπου 1% περισσότεροι άνθρωποι που ζούσαν σε απόσταση 800 μέτρων από την παραλία ανέφεραν καλύτερη υγεία απ’ ό,τι άνθρωποι που ζούσαν 50 χιλιόμετρα από την παραλία.
«Η μικρή διαφορά, όμως, όταν μιλάμε για εκατομμύρια ανθρώπους, αυτομάτως μετατρέπεται σε τεράστιο αριθμό», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μπεν Ουίλερ, από το Κολέγιο Ιατρικής & Οδοντιατρικής Peninsula, στο Έξετερ.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η ζωή δίπλα στην θάλασσα σχετίζεται με καλύτερη υγεία επειδή το θαλάσσιο περιβάλλον μειώνει το στρες. Και επικαλούνται μία άλλη βρετανική μελέτη, η οποία έδειξε πως όσοι συνήθιζαν να πηγαίνουν τακτικά βόλτα στη θάλασσα ανέπτυσσαν εντονότερα αισθήματα ηρεμίας και χαλάρωσης απ’ ό,τι όσοι επισκέπτονταν πάρκα ή την ύπαιθρο.
Εν τούτοις, είναι πολύ νωρίς για να προταθεί σε όσους έχουν τη δυνατότητα να μετακομίσουν σε παραθαλάσσια προάστια, είπε ο δρ Ουίλερ. «Η μελέτη μας εντόπισε μία συσχέτιση και δεν τεκμηρίωσε σχέση αιτίας-αποτελέσματος», εξήγησε.
Η μελέτη, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Health & Place», έδειξε ακόμη πως η συσχέτιση της κατάστασης της υγείας με την διαβίωση σε παραθαλάσσιες περιοχές ήταν πιο ισχυρή για όσους ζούσαν στις πιο φτωχικές παραθαλάσσιες γειτονιές – και αυτό υποδηλώνει ότι το όφελος δεν είναι θέμα πλούτου, κατά τον δρα Ουίλερ.
Εάν το εύρημα επιβεβαιωθεί από μελλοντικές μελέτες, το επόμενο βήμα θα είναι να βρεθεί πως ακριβώς ωφελεί το παραθαλάσσιο περιβάλλον την υγεία, πρόσθεσε.
tanea
